‘Je bent er dag en nacht mee bezig’

Ik kom uit Koerdisch gebied in Turkije. Mijn familie waren boeren. Op mijn dertiende kwam ik naar Nederland en ging ik naar een technische school. Op zaterdag werkte ik bij een kweker. Eerlijk gezegd vooral omdat het goed betaalde. Ik had het naar mijn zin, maar toch koos ik voor een technisch beroep in het ziekenhuis. Dat vond ik niet bevredigend. Onze technische kennis werd er ondergewaardeerd. Ik maakte de overstap naar een baan bij een kwekerij en dat beviel beter. Op een dag zei ik tegen mijn werkgever: ik wil voor mezelf beginnen. Dat vond hij prima. Ik huurde grond, de kweker betaalde de planten, dat geld betaalde ik achteraf met opslag terug. Na verkoop bracht dat genoeg op om van te leven. Na een tijdje dacht ik, waarom koop ik ook de planten niet zelf in. Financieel kon ik me dat toen ook veroorloven. Ik heb met mijn teelten goed geld kunnen verdienen. Ik kweek soorten die weinig voorkomen en die niet gemakkelijk te telen zijn. Ik heb ook geluk gehad denk ik, ik heb nooit een oogst verloren. Inmiddels heb ik een eigen bedrijf gekocht en investeer ik daarnaast in huizen. Je zou zeggen dat mijn kinderen me graag willen opvolgen, omdat ze zien dat het goed gaat. Maar dat is niet zo. Ze willen het niet, omdat ze zien dat je dag en nacht bezig bent met dit beroep. Een privé-leven heb je eigenlijk nauwelijks. Dat maakt het beroep wel lastig te verkopen aan jongeren. Je zou ze de mogelijkheden in het buitenland moeten schetsen. Als ik opnieuw zou beginnen, zou ik dat in Turkije, Ethiopië of Kenia doen. In de paprika’s of tomaten. Daar is altijd vraag naar. Je zou Turkse jongeren in Nederland moeten laten zien dat het werk in de tuinbouw niet gehinderd wordt door landsgrenzen. Uiteindelijk geeft het ze de mogelijkheid om daar te ondernemen, waar ze de beste kansen zien. Of dat nou Nederland, Turkije of Afrika is.

Regio: Den Haag
salih_arslan@live.nl

< Terug naar het overzicht van de Wall of Fame